Grounding – największy mit w elektronice. Dlaczego niemal wszystko, czego nas uczono o masie, prowadzi do błędów projektowych

Wszyscy wiedzą, czym jest masa. I wszyscy się mylą Był rok 2019. Zespół inżynierów pewnej europejskiej firmy produkującej przemysłowe sterowniki PLC spędził trzy tygodnie na debugowaniu urządzenia, które zachowywało się nienagannie na stole pomiarowym, a w instalacji docelowej – w szafie sterowniczej obok falownika – traciło stabilność dokładnie w momencie, gdy silnik zaczynał hamowanie regeneratywne. Trzy tygodnie, kilkanaście iteracji oprogramowania, wymiana procesora. Rozwiązanie? Jedna przelotka przesunięta o cztery milimetry. Przelotka powrotna ścieżki sygnałowej ADC, która biegła nie pod ścieżką, lecz przez szczelinę w płaszczyźnie masy. „Zła masa” – napisał inżynier w raporcie końcowym. I miał rację. Ale gdyby zapytać go, co dokładnie było złego w tej masie – prawdopodobnie nie potrafiłby odpowiedzieć precyzyjniej niż „no, przelotka była zła”. Ta historia nie jest wyjątkiem. Jest regułą. Od dawna słowo „masa” stało się w elektronice swego rodzaju koszem na wszystkie problemy, których nie rozumiemy. Szum w torze audio? Zła masa. Niestabilny...