Schemat elektryczny ładowarki zbudowanej na układzie MIC79050 firmy Micrel pokazano na rys. 1. Jak widać, urządzenie jest bardzo proste, co udało się uzyskać dzięki zintegrowaniu wszystkich najważniejszych elementów ładowarki w strukturze układu U1. Dzięki zastosowaniu mostka prostowniczego B1 i kondensatora filtrującego o dużej pojemności C2, ładowarka może być zasilana bezpośrednio z transformatora sieciowego lub – jeżeli tak jest wygodniej – z zasilacza napięcia stałego.
Schemat blokowy układu MIC79050 pokazano na rys. 2.
Zintegrowano w nim bipolarną końcówkę mocy co powoduje, że cała moc strat wynikająca z różnicy napięć pomiędzy wyjściem a wejściem układu i natężeniem prądu ładowania odkłada się w jego obudowie (zastosowano układ w obudowie MSOP8). Z tego powodu wyprowadzenia masy ulokowane z jednej strony spełniają rolę radiatora i należy je dołączyć do możliwie dużego obszaru miedzi, najlepiej grubo pokrytego stopem lutowniczym (fot. 3).
Na rys. 4 pokazano zależności pomiędzy wymaganą powierzchnią miedzi i mocą traconą w strukturze układu, przy różnych różnicach temperatur pomiędzy złączem i otoczeniem. Co prawda układ MIC79050 wyposażono w wewnętrzne zabezpieczenie termiczne i powiązane z nim zabezpieczenie zwarciowe, ale zalecenia producenta trzeba brać pod uwagę podczas dobierania transformatora zasilającego ładowarkę. Ponieważ wymagany do poprawnej pracy układu spadek napięcia nie jest duży (od 380 mV) warto zadbać o to, żeby napięcie wejściowe układu U1 przy nominalnym obciążeniu było możliwie niewielkie.
Na rys. 5 pokazano schemat montażowy płytki drukowanej ładowarki.
Andrzej Gawryluk
- C1: 100 nF/0805
- C2: 470 µF/25 V
- C3: 10 µF/16 V SMDA
- U1: MIC79050-4.2YMM
- B1: mostek prostowniczy SMD 1 A/50 V
- JP1, JP2: ARK2