Na rysunku 1 pokazano schemat ideowy wzmacniacza. Elementy R1, C3, R2, C4 pełnią rolę filtrów dolnoprzepustowych i ograniczają pasmo sygnałów wejściowych, natomiast C1, C2 usuwają składową stałą, niwelując jej wpływ na polaryzację wejść. Elementy R11, R12, R13, C17, C18, C19 polaryzują stopnie wejściowe obu kanałów. R7, R9, C11, R8, R10, C12 kształtują charakterystykę wzmocnienia w funkcji częstotliwości, tak aby była ona płaska w jak najszerszym zakresie przenoszonych częstotliwości.
Schemat montażowy pokazano na rysunku 2. Wzmacniacz zmontowano na płytce jednostronnej o wymiarach 88×50 mm. Dla skrócenia długości ścieżek zastosowano pojedynczą zworkę pomiędzy rezystorami R11, R12, od której rozpoczynamy montaż wzmacniacza.
Wszystkie ścieżki zasilające oraz wyjściowe wzmacniacza dobrze jest pogrubić, przylutowując do nich przewód miedziany lub pokrywając je warstwą cyny. Zabieg ten pozwoli na zminimalizowanie spadków napięć na tych ścieżkach.
Układ STK4392 należy przykręcić za pomocą dwóch wkrętów do radiatora i odizolować go przekładka mikową lub silikonową od jego powierzchni.
Do wyjść wzmacniacza należy podłączyć kolumny głośnikowe o impedancji 8 Ω i mocy co najmniej 25 W, natomiast na wejścia należy podać sygnał z przedwzmacniacza. Wzmacniacz zmontowany ze sprawdzonych elementów działa od razu po podłączeniu zasilania i nie wymaga żadnych regulacji. Ze względu na wysokie napięcie zasilające, podczas uruchomienia wzmacniacza należy zachować szczególną ostrożność.
AW
- R1, R2: 2,2 kΩ
- R3, R4, R13: 100 kΩ
- R5, R6: 4,7 Ω
- R7, R8: 12 kΩ
- R9, R10: 120 Ω
- R11: 100 Ω
- R12 270 kΩ
- C1, C2: 470 nF
- C3, C4: 470 pF
- C5, C6, C19: 47 µF/63 V
- C7, C8: 1000 µF/63 V
- C9, C10, C17: 100 nF
- C11, C12: 220 µF/63 V
- C18: 100 µF/63 V
- U1: STK4392
- ARK2 5 mm: 5 szt.
- Bezpiecznik 5 A
- Gniazdo bezpiecznikowe do druku