Uniwersalny adapter dla programatorów AVR-ISP

01 lutego 2008

Urządzenie pełni rolę przystawki do programatorów AVR ISP umożliwiającej programowanie poza systemem większość najbardziej popularnych mikrokontrolerów AVR w obudowach DIP od 8 do 40 wyprowadzeń. Posiada on wbudowany układ zasilający programowany mikrokontroler oraz programator, rezonator kwarcowy, czyli jednym słowem wszystko, co potrzebne do zapewnienia odpowiednich warunków pracy procesora podczas programowania. Układ wyposażono w uniwersalną podstawkę ZIF, co zapewnia łatwą wymianę układów i niezawodne ich połączenie. Rekomendacje: urządzenie przeznaczone dla fanów mikrokontrolerów AVR, którzy potrzebują wygodnego programatora mikrokontrolerów z tej rodziny, umożliwiającego programowanie przed zamontowaniem w docelowym urządzeniu.

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Elektronika Praktyczna do ulubionych źródeł

Schemat elektryczny przystawki pokazano na rys. 1.

Rysunek 1. Schemat elektryczny układu

Adapter wyposażono w dwa gniazda ISP: 6–pinowe oznaczone jako ISP1 zgodne ze standardem Atmel, przeznaczone do współpracy np. z programatorem ISP AVT2250/P, AVT451 lub AVT988 i 10–pinowe, oznaczone ISP2, zgodne ze standardem STK200, kompatybilne między innymi z programatorem ZL2PRG. Układ może być zasilany napięciem o wartości 7…12 V z zewnętrznego zasilacza sieciowego dołączonego do złącza ZAS lub z interfejsu USB dowolnego komputera PC poprzez złącze USB–B. Wszystkie programowane mikrokontrolery są zasilane napięciem +5 V, które jest stabilizowane za pomocą stabilizatora U1.

Dzięki zastosowaniu na jego wejściu mostka Graetza M1, do złącza ZAS można dołączyć napięcie stałe o dowolnej polaryzacji bez ryzyka uszkodzenia elementów. Wyboru źródła zasilania dokonujemy za pomocą zworki JP1. Dioda LED D1 sygnalizuje dołączenie zasilania do płytki adaptera. Dioda LED D2 aktywna jest tylko w przypadku dołączenia programatora do złącza ISP2 i pełni rolę sygnalizatora programowania układu.

Rysunek 2. Schemat montażowy układu

Wszystkie sygnały niezbędne do zaprogramowania procesora zostały doprowadzone do złącza J1 (oznaczonego na płytce drukowanej jako MASTER). Wyboru programowanego układu dokonujemy za pomocą 10-cio żyłowego przewodu zakończonego wtykami Z–FC10 dołączonego z jednej strony do złącza J1 a z drugiej w zależności od typu programowanego układu do złącz od J4 do J9.