Wzmacniacze operacyjne i komparatory

Wzmacniacze operacyjne, bo one będą gwiazdami tego artykułu, wzięły swoją nazwę od dosyć nieoczywistego dzisiaj zastosowania – od wykonywania operacji matematycznych w komputerach analogowych. Trzeba przyznać, że ich parametry (w wersji idealnej) powodują, że stają się wręcz stworzone do odejmowania, dodawania, całkowania i różniczkowania sygnałów. Owszem, dzisiaj nadal używamy układów całkujących i różniczkujących, jak również sumatorów i subtraktorów, jednak rzadko myślimy o nich jako o układach realizujących działania (inaczej: operacje) matematyczne. To tyle tytułem wyjaśnienia ich nazwy. Schemat blokowy idealnego wzmacniacza operacyjnego znajduje się na rysunku 1. Ponieważ mówimy o ideałach, to jego impedancja wejściowa powinna być nieskończenie wielka, co oznacza, że przez wejścia nie płyną jakiekolwiek prądy. Wzmocnienie różnicowe powinno być, co nieszczególnie dziwi, nieskończenie wysokie. Z kolei impedancja wyjściowa ma wynosić 0 Ω – tak, okrągłe zero. Ze swojej strony dodam jeszcze, co rzadko się uwzględnia przy wymienianiu cech wzmacniacza idealnego, że jego...