wersja mobilna | kontakt z nami

LOGO! 8 w sieci

Numer: Kwiecień/2018

W dotychczas prezentowanych zastosowaniach sterowników LOGO!, koncentrowaliśmy się na oferowanych przez te sterowniki funkcjonalnościach, związanych z samym sprzętem czyli, obsługą wejść i wyjść, używaniem układów czasowych, tworzeniem układów logicznych oraz obsługą wbudowanego wyświetlacza. Powstało kilka urządzeń, które teraz pracują niezależnie, realizując powierzone im zadania. Nadszedł czas aby połączyć z sobą te urządzenia. Pierwsze pytanie jakie się nasuwa to - po co je łączyć?.

Pobierz PDF

rys1Powodów jest przynajmniej kilka. Jednym z nich jest możliwość monitorowania prawidłowej pracy urządzeń. Innym powodem może być, potrzeba stałego zapisywania informacji o czynnościach, które wykonują te urządzenia, choćby zapisywanie godzin otwarcia bramy wjazdowej czy rejestrowanie godzin kiedy uruchomił się system nawadniania lub otwarto rolety. Co ważniejsze, nasz system monitorowania w znacznej większości, nie będzie wymagał modyfikacji w już istniejących urządzeniach. A zatem, jak połączyć z sobą sterowniki LOGO!?

Budowa sieci

Pierwszą czynnością jaką będziemy musieli wykonać to fizyczna realizacja sieci połączeń. Zrealizujemy to, doprowadzając przewody sieci komputerowej do każdego sterownika osobno lub, jeśli pozwala na to topologia, możemy poprowadzić sieć do pierwszego sterownika a tam, za pomocą przełącznika sieciowego (switch), rozdzielić ją do kolejnych sterowników lub dalszych przełączników sieciowych. Do tak utworzonej sieci dołączamy nasz nowy sterownik.

rysunekKonfiguracja sieci

Gdy sieć fizyczną mamy już zbudowaną należy zadbać aby każdy sterownik miał przydzielony niepowtarzalny adres IP. Jeśli nie potrafimy tego wykonać samodzielnie wówczas, warto poprosić znajomego administratora sieci komputerowych o pomoc w tym zadaniu. Metody są dwie.

Pierwsza to przydzielenie stałych adresów IP w ramach usługi serwera DHCP. Administrator poprosi nas o adresy MAC każdego urządzenia. Są one nadrukowane na obudowie każdego sterownika (rysunek 1, żółte ramki). Druga metoda to, wydzielenie fizyczne sieci sterowników poza sieć, w której normalnie pracujemy. W naszym przypadku zajmiemy się drugą metodą.

Dlaczego? Dobrą praktyką jest, aby sieci przemysłowe – a naszą tak potraktujemy – nie miały styku z innymi sieciami, a szczególnie z sieciami o niskim stopniu bezpieczeństwa, do których czasami należą nawet sieci korporacji, a bardzo często należą do takich sieci domowe. Sieci publiczne z założenia określane są mianem niebezpiecznych. Powyższe obostrzenia wynikają z rygorystycznych wymogów zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci przemysłowych, do których dostęp jest pod ścisłym nadzorem.

rys5Konfigurację rozpoczynamy od ręcznego sporządzenia listy adresów, które przypiszemy do kolejnych sterowników. Następnie uruchamiany kolejno, niepodłączone do sieci komputerowej sterowniki i ustawiamy im wcześniej zaplanowane adresy IP. Rysunki 2…5 pokazują kolejne ekrany sterownika podczas konfigurowania adresu IP. Aby ustawić adres IP, program sterownika musi być zatrzymany. Następnie w menu [Network] wybieramy opcję [IP Address]. W sekcji „IP Address”, gdy mamy podświetlony w negatywie adres IP, naciskamy zielony klawisz OK. Adres IP zmienia się na widok normalny i miga kursor na jednej z cyfr. Klawiszami kursorów lewo/prawo przemieszczamy się do wymaganej cyfry w adresie a następnie, klawiszami kursorów góra/dół ustawiamy oczekiwaną wartość. Po ustawieniu całego adresu, ponownie naciskamy zielony klawisz OK. Sekcje „Subnet Mask” i „Gateway” pozostawiamy bez zmian gdyż, w obecnych rozważaniach nie będziemy używali sieci większej niż 254 urządzenia oraz nie będziemy kontaktowali się z urządzeniami spoza naszej sieci. Po skonfigurowaniu sterowników, podłączamy je do naszej nowej sieci.

Projekt sieciowy w Logo Soft Comfort

Dotychczas, do projektowania aplikacji, używaliśmy zakładki „Diagram Mode”. Teraz użyjemy zakładki „Network Project”. Rysunek 6 przedstawia widok okna z otwartą zakładką „Network Project”. Z lewej strony, w sekcji 1 będą widoczne wszystkie urządzenia w projekcie. Aby dodać nowe urządzenie klikamy opcję „Add New Device” widoczną zarówno w sekcji 1 jak i 3. Gdy otworzy się okienko „Device selection” wskazujemy model urządzenia, które chcemy dodać. W naszym przypadku będzie to LOGO! W wersji 8.FS4. Następnie podajemy naszą nazwę urządzenia np. BRAMA oraz adres IP tego urządzenia np. 192.168.0.221. Tak jak przy konfiguracji adresu w sterowniku tak i tutaj pomijamy dane w polach „Subnet Mask” i „Default gateway”. Powtarzając powyższe kroki, do projektu dodajemy wszystkie posiadane sterowniki.

rys6Zdalne monitorowanie i zapis zdarzeń

Mamy zatem już wszystko przygotowane aby ustanowić pierwsze połączenie w naszym projekcie. W sekcji 4 rysunku 6, znajdują się otwarte zakładki z miejscem do narysowania projektu tak jak to czyniliśmy dotychczas w „Diagram Mode”. Zatem co nowego wprowadza „Network project”? W sekcji 2 rysunku 6, pozostawiona została rozwinięta jedynie interesująca nas gałąź drzewa elementów.

„Network” zawiera cztery elementy (rysunek 8). Element [Network input] pozwala na dostęp do informacji bitowych z różnych miejsc.

Rysunki 9…11 przedstawiają okno trzech możliwych źródeł informacji. „Local variable memory(VM)” to dostęp do wirtualnych bitów w sterowniku, których jest 6808 podzielonych na bajty. Jest zatem 851 ośmiobitowych rejestrów. „Remote device” umożliwia dostęp do różnego typu urządzeń zewnętrznych w tym, do sterowników Siemensa oraz urządzeń pracujących z protokołem Modbus TCP. Daje nam to np. dostęp do stanu wejść i wyjść oraz flag w zdalnym sterowniku np. LOGO!. Ostatnim źródłem jest „Diagnostic”. Są to specjalne flagi systemowe w lokalnym sterowniku, udostępniające informacje np. o wystąpieniu błędu połączenia ethernetowego.

rysunekZ powyższego jasno wynika, że element [Network input] będzie dla nas cennym źródłem informacji. Bardzo podobnym funkcjonalnie elementem jest [Network analog input]. Dostępne mamy nie tylko odczytywanie ale również wysyłanie informacji do zdalnych sterowników. Do tego celu mamy dwa analogiczne elementy, [Network output] oraz [Network analog output]. Zbudujmy zatem pierwsze połączenie pomiędzy bramą wjazdową i roletami okiennymi oraz systemem nawadniania. Załóżmy, że chcemy zapisać na karcie pamięci datę i godzinę otwarcia bramy wjazdowej, uruchomienia systemu nawadniania ogrodu i otwarcie rolet. Podstawowym problemem będzie dla nas fakt, że LOGO! Obsługuje tylko jeden plik logu. To oznacza, że nie możemy osobno rejestrować zdarzeń otwarcia bramy, nawadniania i otwarcia rolet. Jak to zatem rozwiązać? Trzeba rejestrować kod zdarzenia. Będziemy zatem rejestrowali zawartość rejestru, w którym przed zapisem będziemy umieszczali kod urządzenia, od którego pochodzi zdarzenie. Schemat aplikacji przedstawia rysunek 12.

rys12Wejścia sieciowe NI1, NI2, NI3, wskazują na odpowiednie wejścia/wyjścia w zdalnych sterownikach bramy, rolet i nawadniania. Zadaniem bramek B002, B003 i B009 jest przepuszczenie tylko zbocza narastającego dzięki czemu dalej do układu przejdzie tylko impuls o czasie trwania jednego skanu programu. Impuls powędruje do właściwej bramki (B001, B006, B008) oraz do B004. Takie połączenie powoduje, że otrzymujemy na wyjściu B004 jeden impuls sterujący blokiem logów niezależnie od tego, na które wejście dotrze informacja. Jednocześnie z bloków matematycznych B001, B006, B008 dotrą wartości do bloku B005, który dokona ich zsumowania. Ponieważ bloki B001, B006, B008 mają przypisane wartości będące kolejno potęgami liczby 2 stąd, będziemy mogli wywnioskować(po kodzie zdarzenia), które sygnały dotarły do wejść układu.

Przykładowo, kod 7 będzie oznaczał wyzwolenie wszystkich wejść, kod 5 oznacza wyzwolenie wejść 1 i 3. Impuls sterujący zapisem logów jest podany również na licznik B007, którego zadaniem jest generowanie kolejnych liczb, dzięki którym będziemy mieli pewność, jaka jest kolejność zdarzeń(nie licząc systemowo zapisywanej daty i godziny zdarzenia).

Rysunek 13 przedstawia konfigurację logu. Zapisaniu będą podlegały dwie wartości: wartość licznika z bloku B007 oraz wynik działania matematycznego z bloku B005.

rysunekOdczyt logów

Plik logu można pobrać bez wyjmowania karty z sterownika. W tym celu uruchamiamy Logo Soft Comfort i wybieramy menu [Tools/Transfer/Upload Data Log...]. W oknie komunikacji wskazujemy sterownik, sprawdzamy łączność przyciskiem TEST i jeśli połączenie jest prawidłowe, naciskamy przycisk [OK]. Następnie w oknie, które się nam ukaże, naciskamy przycisk [Upload]. Jeśli sterownik był uruchomiony to, zostaniemy zapytani o zgodę na jego zatrzymanie. Po tym, program dokona transmisji logu i zaproponuje zapisanie do pliku na naszym lokalnym dysku.

Na rysunku 14 przedstawiony został widok arkusza z otwartym plikiem logu. W kolumnie „A” została zapisana data i czas zapisu zdarzenia. Widać przy okazji, że data i czas w sterowniku nie były nigdy ustawione i zawierają datę fabryczną. W kolumnie „B” zostały zapisane kolejne wartości licznika B007 a kolumna „C”, zawiera kody zapisanego zdarzenia. W zależności od wartości w kolumnie „C” możemy się zorientować, które urządzenie zgłosiło akcję. Jak widać, zdalny dostęp do zasobów innego sterownika jest w LOGO! bardzo przyjaźnie zrealizowany i ma szerokie możliwości. Dodajmy do tego możliwość stworzenia wizualizacji SCADA w tym samym sterowniku a dostrzeżemy, że sterownik ten jest bardzo potężnym narzędziem. Już w najbliższych artykułach z LOGO! 8 opiszę jak przygotować dobrą wizualizację, dostępną przez przeglądarkę WWW.

Arkadiusz Wernicki

 

Pozostałe artykuły

Robot klasy SCARA "Mustang"

Numer: Maj/2019

Pierwszy robot klasy SCARA, opracowany przez Sankyo Seiki (Japonia) w 1981 r., był odpowiedzią na coraz większe zapotrzebowanie przemysłu na automatyzację takich czynności, jak: przekładanie, wkładanie przedmiotów do opakowania, układanie itd. Cel projektu stanowiła budowa robota właśnie tej klasy - dwuosiowego ramienia robotycznego manipulującego efektorem w płaszczyźnie XY, z funkcjami grawerowania laserem lub niewielkim ...

Projektowanie aplikacji dla przekaźnika programowalnego Zelio metodą tablic Karnaugh

Numer: Kwiecień/2019

Przekaźniki programowane, na przykład Zelio, stanowią doskonałe narzędzie do bardzo szybkiej implementacji prostych aplikacji automatyki przemysłowej, systemów centralnego ogrzewania, sterowania klimatyzacją, nawadnianiem itd. itp. W artykule przedstawiono jedną z metod projektowania przykładowej aplikacji sterującej specyficznym mieszalnikiem.

Przemysł 4.0 w praktyce

Numer: Kwiecień/2019

Rittal to producent szaf sterowniczych i systemów klimatyzacji do instalacji elektrycznych i automatyki przemysłowej. Dzięki temu, że jest firmą rodzinną, może śmiało planować przyszłość, a jego najnowszy zakład produkcyjny jest tego wzorcowym przykładem. Jeśli więc interesuje Was czym jest Przemysł 4.0 w praktyce, warto zapoznać się z niniejszym artykułem.

LOGO! 8. Personalizowane menu w LOGO! TDE

Numer: Wrzesień/2018

Budując nasze rozwiązania z użyciem LOGO! 8, niejednokrotnie stawaliśmy przed pytaniem: ?czy jest możliwe zmienianie parametrów pracy mojego programu już po jego napisaniu??. Odpowiedź brzmi: tak, jest możliwe. I to bez użycia komputera! Firma Siemens zaplanowała bardzo wygodny mechanizm modyfikowania wartości różnych parametrów w tym wszystkich użytych liczników i układów czasowych oraz kluczy programowych a nawet parametrów bloków ...

Frezarka sterowana numerycznie

Numer: Lipiec/2018

Prezentowana frezarka CNC jest przeznaczona głównie do obróbki tworzyw sztucznych, stopów aluminium, oraz miękkiej stali. Sterowanie odbywa się za pomocą standardowych kodów ISO oraz cykli automatycznych programu sterującego Mach3. Maszyna powstała z mojego zamiłowania do automatyki oraz obróbki mechanicznej. Chciałem pokazać, że maszyna, która nie kosztuje tyle, co przemysłowa również ma duże możliwości dydaktyczne, jak i przy ...

Mobilna
Elektronika
Praktyczna

Ze świata  Kobiety w elektronice    ...

Elektronika Praktyczna

Maj 2019

PrenumerataePrenumerataKup w kiosku wysyłkowym

Elektronika Praktyczna Plus

lipiec - grudzień 2012

Kup w kiosku wysyłkowym